1 Hoe leaflik is jo hûs, o Hear,
de wenning dêr't jo namme klear
ta klinken komt foar alle minsken.
Noait giet de langst wer by my wei,
dat ik dêr komme_en sjonge mei.
Wat soe my boppe dream en winsken
noch leaver wêze_as dêr te stean,
om ta jo libben yn te gean?
2 It heil dat oer de Sion leit
jout alle libben feilichheid,
foar alle fûgels binne nêsten:
de mosken ûnder 't pannetek,
de swellen boppe 't gollefek,
hja hawwe_in honk om út te rêsten.
Ik haw in honk yn Gods paleis:
o, dêr te sjongen nachts en deis.
6 Want God, de Hear, sa goed, sa myld,
yn alle striid in skut en skyld,
hâldt ús yn eare_út geunst allinne.
Want Hy ûntkeart it goede net
dy't foar Him libje_oprjocht fan hert
en op 'e goede wegen rinne.
Hoe sillich dy't it yn 'e wrâld
op Jo en op jo almacht hâldt!
Stil gebed, bemoediging en groetnis
Gebed om ûntferming
Bij het it gebed spilet de oargelist 3x it Kyrie
As gloarialiet spilet de oargelist Gesang 444 (Frysk Lieteboek)
1 Grutte God, oan Jo de lof,
Hear, dy't alle macht beskamme!
Alles bûcht him djip yn 't stof
en oanbidt jo hill'ge namme.
Jo, deselde as alear,
binne_yn ivichheid de Hear.
2 Al wat libje_en loovje mei,
alle minske-_en ing'letonge
moat út alle fierten wei
ûnferbrutsen fan Jo sjonge.
Ierde_en himel komme gear
yn it lofliet foar de Hear.
3 Bring ús ienkear by Jo thús,
doch jo doarren foar ús iepen.
Kom en lis jo hân op ús,
rop ús wekker as wy sliepe.
Wachter oer ús wiffe hert,
yn 'e dea ferlit ús net.
Gebed by de iepening fan it Wurd
Foar de bern
Skriftlêzing: Job 1.
11Yn it lân Oes hat ris in man wenne, dy hiet Job. Der foel neat op de man te sizzen, hy wie rjochtút, hie ûntsach foar God en moast neat hawwe fan it ferkearde. 2Hy krige sân soannen en trije dochters. 3Hy hie in beslach fee fan 7000 skiep en geiten, 3000 kamielen, 500 span oksen en 500 ezels. Fierder hie er wit-hoefolle wurkfolk. Dy man stiek boppe alle lju fan it easten út! 4Syn soannen hienen as wizânsje om beurten by elk oan hûs in feest te jaan. Hja stjoerden dan har trije susters ek boadskip om mei te iten en te drinken. 5As sokke feestdagen om wienen, liet Job har komme om har te suverjen. Hy gong der de moarns betiid ôf en brocht brânoffers, foar elk fan harren ien. Want hy liet yn him omgean: Wa-wit hawwe myn bern wol sûndige, ja, God yn har hert sels útsegene! Sokke dagen die Job dat altyd. 6Doe wie it de dei, dat Gods hege hof foar de Heare ferskynde. De satan kaam ek yn har fermidden. 7Doe sei de Heare tsjin ’e satan: Wêr komst wei? De satan antwurde de Heare: Ik haw wat omswalke op ’e ierde, ik woe my dêr wat fertraapje. 8De Heare frege de satan: Hast myn tsjinstfeint Job ek achtslein? Hy hat ommers op ’e ierde syn gelikens net: in man dêr’t neat op te sizzen falt, hy is oprjocht, hat ûntsach foar My en moat neat hawwe fan it ferkearde! 9Dêrop antwurde de satan de Heare: Is it soms om ’e nocht, dat Job ûntsach foar God hat? 10Hawwe Jo sels net rûnom in ôffreding slein: om him, om syn hûs en alles wat sines is hinne? Wat er mar om hannen hie, Jo hawwe it segene. Syn beslach fee hat him útwreide yn it lân. 11Mar no wat oars: stek jo hân ris út en taast alles oan wat er hat, ik wik it Jo dat er Jo yn it gesicht útsegenje sil! 12Doe sei de Heare tsjin ’e satan: Dêr dan, do meist beskikke oer alles wat er hat. Allinne nei himsels meist de hân net útstekke. Doe gong de satan foar it antlit fan de Heare wei. 13Doe wie it de dei, dat syn soannen en dochters te gast wienen yn it hûs fan har âldste broer en dêr wyn dronken. 14Dêr kaam ynienen in boade by Job, dy’t sei: De kij wienen oan it ploegjen en de ezelinnen weiden dêrnjonken. 15Mar de Sabeeërs kamen har oer ’t mad en griepen se; de jongfeinten sloegen se mei it skerpe swurd del. Ik allinne en oars gjinien koe útnaaie en bring it jo oan. 16Dy wie noch net útpraat, of in oaren-ien kaam om te sizzen: In ûnbidich stik fjoer foel fan ’e himel del, it sloech de brân ûnder it lytsfee en de jongfeinten en fertarde se. Ik allinne en oars gjinien koe útnaaie en bring it jo oan. 17Ek dy wie noch oan it wurd, dêr kaam al wer in oaren-ien om te sizzen: De Chaldeeërs stelden har yn trijen op, se dienen in oerfal op ’e kamielen en hawwe se grypt; de jongfeinten sloegen se mei it skerpe swurd del. Ik allinne en oars gjinien koe útnaaie en bring it jo oan. 18Ek dy wie noch oan it wurd, dêr kaam al wer in oaren-ien om te sizzen: Jo soannen en dochters sieten oan it gastmiel en wienen oan ’e wyn yn it hûs fan har âldste broer 19en o skrik! dêr kaam in ferheftige wynpûst oer de woestyn wei en stoarme tsjin alle fjouwer hoeken fan it hûs oan, dat it stoarte yninoar op it jongfolk en se bestoaren it. Ik allinne en oars gjinien koe útnaaie en bring it jo oan. 20Doe joech Job him oerein, skuorde syn mantel stikken, skearde him it hier fan ’e holle, foel oer de grûn en bûgde him del.21Dêrop sei er: Neaken-en-bleat bin ik op ierde kommen, neaken-en-bleat gean ik dêr wer hinne; de Heare hat jûn, de Heare hat nommen, de Namme fan de Heare bliuwt te priizjen! 22Yn dat allegearre sûndige Job net en joech er God neat nuvers nei.
Wij harkje nei liet fan it Kwartette koar “It wetter oan de lippen”.
Dêr ‘t minsken rinne tsjin de klippen
Fan haat, rasisme en geweld,
Dêr komt it wetter oan de lippen,
Dêr wurdt in libben net mear teld.
Hoe lang hâldt elk him fan ‘e domme
En sjocht wat krûm is oan foar rjocht?
Hoe heech noch moat it wetter komme
Foar’t ien de mûle iepen docht?
Refrein:
It wetter oan de lippen,
It wetter oan de lippen,
Slaan de golven, kear de floed,
Al ûntbrekt dij soms de moed.
It komt foarbij de klippen
Ik komt foarbij de klippen-
Immen moat in werwurd ha,
Of it tij springt op ús ta.
Wa doart as in profeet te sprekken?
Wa sjocht de ramp dy’t minsken treft?
Of leit gjin stjerling dêrfan wekker?
Wa komt oerein en nimt it heft?
Wat kinne minsken har fersinne –
Geweld giet noait fansels wer oer.
Bij immen moat de fonk begjinne:
In libben beaken, boud út fjoer.
Refrein
It wetter oan de lippen,
It wetter oan de lippen,
Slaan de golven, kear de floed,
Al ûntbrekt dij soms de moed.
It komt foarbij de klippen
Ik komt foarbij de klippen-
Immen moat in werwurd ha,
Of it tij springt op ús ta.
Skriftlêzing: Romeinen 8: 31-39
31Wat sille wy dêr no noch mear fan sizze? As God foar ús is, wa sil dan tsjin ús wêze? 32Hy sels hat syn eigen Soan net sparre, mar Him foar ús allegearre oerlevere – hoe soe Er ús mei Him dan net alles út genede jaan? 33Wa sil wat ynbringe tsjin harren dy’t God útkeazen hat? God sels is it dy’t har frijsprekt, wa sil har feroardielje? 34Kristus Jezus is it dy’t stoarn is, mear noch, dy’t ek opwekke is, dy’t sit oan Gods rjochterhân en ek foar ús yn ’e pleit giet. 35Wa sil ús skiede fan ’e leafde fan Kristus? Benearing of benaudens of ferfolging of honger of neakenens of gefaar of it swurd? 36Sa’t der beskreaun stiet: Om Jo binne wy oanienwei faai, wurde wy oansjoen foar slachtskiep. 37Mar by dat allegearre oerwinne wy mei glâns en gloarje troch Him dy’t ús syn leafde sjen litten hat. 38Want ik bin derfan oertsjûge, dat noch dea noch libben, noch ingelen noch boppe-ierdske hearskers, noch hjoed noch takomst, noch oare machten, 39noch hichte noch djipte, noch watfoar oar skepsel ek, ea ús skiede kin fan Gods leafde yn Jezus Kristus, ús Hear.
Nim my, nim my sa't ik bin
Wiis my hoe't ik wêze sil
Set jo segel op myn hert
en libje yn my...
Preek.
Wy harkje nei de oargelist
Tankgbed, Foarbeden, Stil gebed.
Slotlied: Ik hear Gods goede winen hjoed (Songen troch it IMD Drachten)
Ik hear Gods goede winen hjoed
Ik hear Gods goede winen hjoed.
Dêrom omheech it seil.
’t Is slim te skourd en swier fan skúm
mar ‘k hijs ’t op hoop fan heil
want Kristus sels as stille Gast op ’t skip
hjir neist mij stiet
Dêrom syl ik de haven ut hoe heech de
see ek giet.
De bittre trienen eartiids skriemd bin
droege fan Gods wyn.
En wat ik doe betocht of die, neat komt
der mear fan yn.
Mar mei fernijde libbens moed nim ik in
fest beslút
no’t ik Gods goede winen hear en syl de
haven ut.
O lit my noait ferjitte Hear sa’n trou ha
jo betoand.
en lit my tinke oan Jo Hear sa wreed my
toarnen kroond.
en as ik ‘t weagje goede Loads de
weagen op te gean
om’t ik Gods goede winen hear, bliuw Jo
dan neist my stean.