|
Zondag 31 mei 2026
om 09.30 uur
It Ljochtbeaken
Voorganger(s): Ds. A.H. Boschma, Drachten
Thema: ouder worden!
Welkom
Intochtslied: Ps. 71: 1 en 10
1 Heer, laat mij schuilen in uw hoede,
begeef mij niet, o God,
maak nimmer mij ten spot.
Leid in uw trouw mijn weg ten goede,
verleen mij uw nabijheid
en stel mij in de vrijheid.
10 Maak me in mijn grijsheid niet onmondig.
Verlaat mij niet te zeer,
maar gun mij stem, o Heer,
dat ik een nieuw geslacht verkondig
uw grootheid en uw sterkte,
al wat uw arm bewerkte.
Stil gebed, bemoediging en groet
Dienst van de aanroeping
Gebed om ontferming
Tijdens het gebed zingen wij Lied 367d na de woorden “zo bidden wij”
Glorialied: Lied 413: 1 en 2
1 Grote God, wij loven U,
Heer, o sterkste aller sterken!
Heel de wereld buigt voor U
en bewondert uwe werken.
Die Gij waart te allen tijd,
blijft Gij ook in eeuwigheid.
2 Alles wat U prijzen kan,
U, de Eeuwige, ongeziene,
looft uw liefde en zingt ervan.
Alle engelen, die U dienen,
roepen U nooit lovensmoe:
‘Heilig, heilig, heilig’ toe!
Dienst van de Schriften
Gebed bij de opening van de Bijbel
Schriftlezing: Prediker 12: 1-12
1Gedenk daarom je schepper in de dagen van je jeugd – voordat de slechte dagen komen en de jaren naderen waarvan je zegt: In deze jaren vind ik weinig vreugde meer. 2Voordat de zon verduistert, de sterren en de maan niet langer stralen, de lucht ook na de regen grauw van wolken wordt. 3De dag waarop de wachter trillend voor het huis staat, de soldaten kromgebogen voortgaan, de maalsters langzaamaan verdwijnen, de vrouwen uit het venster staren en een schaduw lijken. 4Wanneer de deuren naar de straat worden gesloten, de molen geen geluid meer maakt, het fluiten van de vogels ijl van toon wordt, wanneer hun lied versterft. 5Je durft geen heuvel te beklimmen, de weg is vol gevaar. De amandelboom behoudt zijn wintertooi, de sprinkhaan sleept zich voort, de kapperbes droogt uit. Een mens gaat naar zijn eeuwig huis, een klaagzang vult de straat. 6Voordat het zilverkoord wordt weggenomen, de gouden lamp gebroken, de kruik bij de bron in stukken valt, het scheprad bij de put wordt stukgebroken. 7Wanneer het stof terugkeert naar de aarde, weer wordt zoals het was, wanneer de adem van het leven weer naar God gaat, die het leven heeft gegeven. 8Lucht en leegte, zegt Prediker, alles is leegte.
Lied 91a: 1 en 3
1 Wie in de schaduw Gods mag wonen
hoeft niet te vrezen voor de dood.
Zoek je bij Hem een onderkomen –
dan wordt zijn vrede jou tot brood.
God legt zijn vleugels van genade
beschermend om je heen als vriend
en Hij bevrijdt je van het kwade,
opdat je eens geluk zult zien.
3 Geen duister zal je overvallen,
er is een licht dat eeuwig brandt.
Duizenden doden kunnen vallen, –
jij blijft geschreven in Gods hand.
God is een schild voor zijn getrouwen
die leven van geloof alleen.
Hij zal een nieuwe hemel bouwen
van liefde om hun tranen heen.
Schriftlezing: 2 Korintiërs 5: 1-9.
1Wij weten dat wanneer onze aardse tent, het lichaam waarin wij wonen, wordt afgebroken, we van God een woning krijgen: een eeuwige, niet door mensenhanden gemaakte woning in de hemel. 2Wij zuchten in onze aardse tent en zouden willen dat onze hemelse woning er nu al over wordt aangetrokken. 3We zijn er echter zeker van dat we bekleed zullen worden en niet naakt zullen zijn. 4Zolang we in onze aardse tent verblijven zuchten we onder een zware last, omdat we niet willen dat deze kleding wordt uitgetrokken; we willen dat er nieuwe over wordt aangetrokken, zodat het sterfelijke door het leven wordt verslonden. 5Hiervoor heeft God zelf ons gereedgemaakt, door ons de Geest als onderpand te geven. 6Dus blijven wij altijd vol goede moed, ook al weten we dat zolang dit lichaam onze woning is, we ver van de Heer wonen. 7We leven nu immers vanuit vertrouwen, zonder al echt te zien. 8Ook al zouden we ons lichaam liever verlaten om onze intrek te nemen bij de Heer, toch blijven we vol goede moed. 9Daarom ook stellen wij er een eer in te doen wat Hij wil, of we nu in dit aardse lichaam wonen of niet.
Lied 823: 1
1 Gij hebt, o Vader van het leven,
de aarde aan de mens gegeven,
het land, de zee is zijn domein.
Gij hebt hem aan het woord doen komen
om tussen werkelijkheid en dromen
getuige van uw Geest te zijn.
Zaligsprekingen uit een verpleeghuis
Zalig zij...
Zalig zij die begrip tonen voor mijn onzekere stap en mijn bevende hand
Zalig zij die weten dat mijn oren nu moeite hebben met horen
Zalig zij die mijn bijziendheid aanvaarden en mijn trager verstand
Zalig zij die niets lieten merken toen ik vanmorgen morste met mijn koffie
Zalig zij die even stilstaan om een praatje met mij te maken
Zalig zij die nooit zeggen: Het is al de tweede keer dat u dit vertelt
Zalig zij die de gave bezitten om gelukkige dagen van vroeger op te roepen
Zalig zij die aanvoelen hoe moeilijk het is om mijn kruis te dragen
Zalig zij die door hun liefde de dagen verlichten, die nog te leven blijven op mijn reis naar het huis van de Vader
Overdenking
Lied 823: 4 en 5
4 Door een geheimenis omsloten,
door alle dingen uitgestoten,
gaat hij op alle dingen in.
Alleen uw woord geeft aan zijn falen,
zijn rustloos zoeken en verdwalen
een onuitsprekelijke zin.
5 O God, wij bouwen als ontheemden,
wij wonen en wij blijven vreemden,
bestemd voor hoger burgerrecht.
Wil ons, o koning der getijden,
een woning in de stad bereiden
waar Gij het fundament van legt.
Dienst van de gaven
Gebeden; we eindigen met het gezamenlijk bidden van het ‘Onze Vader’
Inzameling van de gaven
Slotlied: Lied 150a: 1 en 4
1 Geprezen zij God! Gij engelenkoor
dat steeds naar Hem hoort, prijs Hem om zijn Woord!
Gij hemelen, loof Hem wiens hand alles schiep,
die allen daarboven tot dankzegging riep.
4 Geprezen zij God! Ons lied is gewijd
aan Hem die altijd ons helpt en geleidt.
Om zijn goede schepping, om hemels genot,
zijn gunst en vergeving: geprezen zij God!
Dienst van de zending
Zegen
Gezongen Amen
|
12-07-2026
om
09.30 uur
.svg){kind=logo}
.jpg)
